Julita Sawicki
Choroby prostaty, w tym jej łagodny rozrost oraz nowotwory, należą do najczęstszych problemów urologicznych u mężczyzn po 50. roku życia. Objawy ze strony dolnych dróg moczowych, takie jak osłabiony strumień moczu, częste parcie na pęcherz czy uczucie niepełnego opróżnienia, znacząco wpływają na komfort życia. Współczesna urologia dysponuje zarówno metodami zachowawczymi, jak i zabiegowymi, które dobierane są indywidualnie do stopnia zaawansowania choroby oraz ogólnego stanu pacjenta.
W ostatnich latach coraz większą rolę odgrywają techniki laserowe, w tym HoLEP oraz HIFU, które pozwalają na precyzyjne leczenie wybranych schorzeń prostaty przy ograniczeniu ingerencji w otaczające tkanki.
Na czym polegają metody HoLEP i HIFU w leczeniu prostaty?
HoLEP, czyli przezcewkowa enukleacja prostaty z użyciem lasera holmowego, jest metodą stosowaną głównie w leczeniu łagodnego rozrostu gruczołu krokowego. Zabieg polega na usunięciu przerośniętej tkanki prostaty drogą przezcewkową, bez konieczności wykonywania nacięć zewnętrznych.
Z kolei HIFU wykorzystuje skoncentrowane fale ultradźwiękowe o wysokiej intensywności. Metoda ta znajduje zastosowanie przede wszystkim w leczeniu wybranych przypadków raka prostaty. Energia ultradźwiękowa prowadzi do miejscowego podgrzania i zniszczenia zmienionej chorobowo tkanki, z jednoczesnym oszczędzeniem sąsiednich struktur.
Obie techniki różnią się wskazaniami oraz mechanizmem działania, jednak łączy je precyzja oraz możliwość leczenia w sposób mniej obciążający niż klasyczne operacje otwarte.
Klasyczne metody leczenia prostaty – TURP i leczenie farmakologiczne
Przez wiele lat podstawą leczenia łagodnego rozrostu prostaty były metody farmakologiczne oraz zabieg TURP, czyli przezcewkowa resekcja prostaty. Leczenie farmakologiczne polega na stosowaniu leków zmniejszających napięcie mięśni gładkich oraz objętość gruczołu krokowego.
W przypadku braku poprawy lub nasilonych objawów stosuje się leczenie operacyjne, do którego należą:
- przezcewkowa resekcja prostaty,
- klasyczne zabiegi chirurgiczne wykonywane z dostępu otwartego,
- inne techniki endoskopowe.
Metody te są nadal wykorzystywane w praktyce klinicznej, jednak u części pacjentów mogą wiązać się z dłuższą rekonwalescencją lub większym ryzykiem powikłań.
HoLEP i HIFU a tradycyjne zabiegi – różnice w podejściu do leczenia
Techniki laserowe zmieniają sposób leczenia schorzeń prostaty poprzez inną charakterystykę zabiegu oraz zakres ingerencji w tkanki. Zabieg HoLEP wykonuje się u pacjentów z zaburzeniami oddawania moczu w wyniku rozrostu prostaty. Jest również stosowany u pacjentów, u których w wyniku powiększenia gruczołu krokowego doszło do takich powikłań jak kamica pęcherza moczowego, całkowite zatrzymanie moczu czy nawrotowe infekcje układu moczowego. Stosowany też jest w połączeniu z zabiegiem HIFU w leczeniu raka prostaty.
W porównaniu do klasycznych metod:
- zabiegi laserowe wykonywane są drogą przezcewkową,
- zakres usuwanej lub niszczonej tkanki jest ściśle kontrolowany,
- czas hospitalizacji bywa krótszy,
- rekonwalescencja może przebiegać sprawniej u wybranych pacjentów.
Dobór metody leczenia zawsze powinien być poprzedzony dokładną diagnostyką oraz oceną wskazań i przeciwwskazań.
Dla kogo laser holmowy może być odpowiednim rozwiązaniem?
HoLEP znajduje zastosowanie przede wszystkim u pacjentów z objawowym łagodnym rozrostem prostaty, także w przypadkach dużego gruczołu krokowego. Metoda ta bywa rozważana u mężczyzn, u których leczenie farmakologiczne nie przynosi oczekiwanych efektów.
HIFU stosuje się u wybranych pacjentów z rozpoznanym rakiem prostaty, najczęściej o ograniczonym zaawansowaniu. Decyzja o zastosowaniu tej metody zależy od wielu czynników, w tym stopnia zaawansowania choroby, wyników badań obrazowych oraz preferencji pacjenta.
W placówkach zajmujących się leczeniem schorzeń urologicznych, takich jak Szpital Carolina, kwalifikacja do leczenia laserowego opiera się na indywidualnej analizie przypadku i aktualnych wytycznych medycznych.
Rekonwalescencja po zabiegach HoLEP i HIFU
Okres pooperacyjny po zabiegach laserowych zazwyczaj obejmuje krótki pobyt w szpitalu oraz stopniowy powrót do codziennej aktywności. Bezpośrednio po zabiegu pacjent pozostaje pod obserwacją, a w kolejnych dniach wdrażane są zalecenia dotyczące nawodnienia i unikania nadmiernego wysiłku.
Rekonwalescencja może obejmować:
- przejściowe dolegliwości ze strony dróg moczowych,
- czasowe ograniczenie intensywnej aktywności fizycznej,
- wizyty kontrolne u urologa,
- monitorowanie efektów leczenia.
Czas powrotu do pełnej aktywności zależy od zastosowanej metody, ogólnego stanu zdrowia pacjenta oraz przestrzegania zaleceń lekarskich.
Artykuł sponsorowany
